Niebieski krokodyl

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

Wakacje chyba były skuteczne, bo świetnie robi mi się na drutach. Słucham niemieckich audiobooków i śmigam  naprawdę jak na mnie błyskawicznie. Kolejne pary skarpetek już grzeją kolejne stopy, kolejka się skróciła, a ja wykorzystuję każdy momencik na dzierganie. Ot w metrze na przykład można sobie drutami pomachać.

Słuchanie audiobooków zupełnie wyczerpuje mój pęd do poznawania kolejnych fikcji literackich. Jak o lektury chodzi to tkwię w czymś co Niemcy nazywają Sachbuch. O komunikacji drzew sobie czytam, o życiu pszczół, o neurochirurgii, o kuchni francuskiej i włoskiej, ale fikcji literackiej poza ulubionymi autorami chwilowo mam dosyć.

Żeby sobie w metrze tak dziergać trzeba mieć torbę w której się cały warsztat (warsztacik?) zmieści. Ta torba którą widać na zdjęciu służy mi już bardzo długo i wyglada mocno niewytwornie. Poobcierana, wyciągnięta, nie da się już domyć i odplamić. Na psie spacery jeszcze posłuży, ale do ludzi zastąpi ją kobaltowy krokodyl. No naszło mnie na to nieistniejące zwierzę już dawno.  Będąc niedawno u koleżanki zwierzyłam się jej z tej zdrożnej chęci. Koleżanka pokazała mi swój pasek do zegarka z niebieskiego krokodyla. Całkiem niepotrzebnie pokazywała, bo sama go dostrzegłam jeszcze stojąc w drzwiach.  Znaczy takie chętki fruwają w powietrzu i teraz tak przez jakiś czas będzie. Pomysł w sobie hodowałam aż outlet przysłał ofertę do zaakceptowania i posiadłam kobaltowego krokodyla! Krokodyl jest tak wielki, że do metra palto na drutach robione da się zabrać.

Co do palt na drutach, napomknęłam że mi się szybko dzierga? Wykopałam zeszłorocznego UFOka z szuflady i go skończyłam. Zebrał pozytywne recenzje wśród dziergających koleżanek i malujących Ursynowianek. Zrobiłam go z trzech kolorów islandzkiej Lopi, bo zabrałam się za gromadzenie surowca podczas wyprzedaży. I z interesującego mnie koloru została aby resztka, 3 motki. No to uzupełniłam zamówienie czym tam mi podpasowało i z pomocą sąsiadki projektantki odzieży wykombinowałyśmy pasiastego stwora:

Pasiak akurat do sukienek się nadaje, pod paltkiem się mieści i grzeje jak piec choć waży niewiele. Skręca się również w jedną stronę, bo Lopi Einband to singiel i jako singiel skręcać się musi. Ale mi to nie przeszkadza.