Pies naprawiony

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy
Pierwszą operację biodra Frania miała 3 lipca. Pani chirurg optymistycznie zakładała, że drugą nogę zoperuje po trzech tygodniach. Frania zweryfikowała terminy, nie chciała za nic stanąć na operowanej kończynie, 12 sesji bieżni wodnej, lasery, pole magnetyczne i sześć tygodni czasu były potrzebne, by w końcu zaczęła operowanej nogi używać. Przez cały ten czas skakała na prawej, rzekomo zdrowszej kończynie i załatwiła ją na amen. Znowu zaczęły się nocne płacze, kucanie w nieprzewidzianych miejscach dla odpoczynku i męka. Odezwałam się do pani chirurg i jeszcze trzeba było wykluczyć padaczkę, która czasem takimi nocnymi płaczami się objawia. Rozmowy z lekarzami bywają dla laika niełatwe, szczególnie z pędzącymi przed siebie z prędkością światła chirurgami. Trzeba mówić szybko, składnie, umieć zrobić epikryzę w 30 sekund, bo zaraz są zniecierpliwieni i już nic nie słyszą. Szczęściem wiem co nieco o padaczce, wykładów z psychiatrii ze studiów całkiem nie zapomniałam, więc przekazałam pani doktor dokładne obserwacje z ataku nocnego płaczu z uwzględnieniem padaczkowej specyfiki: pies przytomny, żadna część ciała nie drży, morda nie łapie wyimaginowanych much, oczy otwarte, spokojne, nie drżące, bez zeza, brak aury, brak objawów kończowych takich jak ślinienie się, siusianie, oddawanie kału, nieprzytomność. To znaczy że boli powiedziała pani chirurg. Operujemy.
I zoperowaliśmy. Druga noga była niewiele lepsza niż pierwsza. Główka kości udowej była spłaszczona, pozbawiona chrząstki. 

 Czekam na lekarkę

 Muszka wiernie Frani towarzyszy w niedoli

 Zoperowany pies zawsze wyglada nieszczęśliwie. Ciepły kocyk konieczny, po narkozie zwierzak zawsze jest wyziębiony. Wenflon w łapie na wszelki wypadek do następnego dnia posiedzi.

 Biedny, goły, oblany jodyną pośladek. Spuchnięty, łysy i żółty ze srebrnym akcentem.

Jak to musiało straszliwie boleć. I jeszcze boli, ale już nie tak strasznie.Humor się psu poprawia z godziny na godzinę.Metacam Pyralgina i Tramal robią swoje i można spokojnie pić, jeść, spać. Frania wyraźnie szuka naszego towarzystwa i najlepiej jej spać przytulonej do mnie. I to znaczy, że wcale nie jest tak strasznie. Pies naprawdę cierpiacy ucieka w mysią dziurę i cierpi sam w milczeniu.
Za kilka dni zaczniemy gimnastykę operowanej łapy, za 10 dni zdejmiemy szwy i zaczniemy rehab. Może teraz zajmie to mniej niż 3 miesiące.
Jeszcze pozostaje mi sprawdzić czemu Frania mimo wyleczonych zębów nie lubi niczego gryźć ani szarpać. Miło że nic nie zniszczyła, ale nie bawi się w przeciąganie liny, nie rozrywa psich zabawek, a obdarowana mięsem z kością nosi się ze skarbem godzinami i go nie je. Zakopany w ogródku gnat znajduje Muszka i jest coraz grubsza.