A co ze Świętami?

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

Rozbijamy się z Kretką w towarzystwie Świętego Mikołaja coraz intensywniej. Kalendarz pełniutki, wczoraj cały dzień był zajęty, jutro Pogotowie Opiekuńcze, w piątek od skowronka do żaby robimy, w sobotę też kilka godzin ucieknie. Zrozpaczona Muszka siedzi sama w domu i nie rozumie ani trochę, co się dzieje. Rozumie, że jest inaczej niż zwykle i bardzo jej przykro. Ale nie ma Muszka ani trochę daru potrzebnego do takich peregrynacji.
Dziś czwarte urodziny Kacperka uczulonego na psa bardzo, więc dziewczynki posiedzą sama cały wieczór. Tradycyjne roboty przedświąteczne upycham kopytkiem pomiędzy aniołowaniem. 
Meble już przebrane w zimowe pokrowce, okien nie umyję, bo nie ma kiedy, odkurzacz mało nie skonał na zatkanie. Ale dał radę. Dziś wykorzystałam Pana Męża i z grubsza aprowizację ogarnęliśmy, sama bym z bazarku tego nie przywlekła, bo na obie nogi okulałam. Nawet mi kazali na cito robić dopplera, ale nie mam żadnych strasznych chorób, tylko kurcz trwający od miesiąca i siniaki na brzuchu od heparyny przepisanej na wszelki wypadek. Zastrzyki zrobiłam sobie sama, bo skoro i tak prędzej czy później (sądząc po rodzinnym wywiadzie) dostanę insulinę, to nie ma się co opitalać i biegać z podskórnym zastrzykiem do pielęgniarek. Druga noga tradycyjnie nie działa z powodu zwyrodnień, które jak powiedział mi fizjoterapeuta, z wiekiem będą się jedynie nasilać. Zaopatrzona w składaną laskę poruszam się dość sprawnie, ale z laską i dwoma psami nie jestem w stanie ciągnąć jeszcze rolls royce'a z bazarku.
Zatem sery, wędliny, włoszczyzny, kartofle, buraki, woda mineralna i dwie tłuste Stollen już w domu.
Poskakałam sobie po stołkach aby zapędzić w jedno miejsce półmiski, które przez cały rok rozlazły się po szafkach, zlokalizowałam z piętnaście opakowań worków do lodu - Pan Mąż uważa, że przygotowania do świąt obejmuje kupno owych worków, a potem i tak kupuje lód do ulubionego napoju na Statoilu; wyrzuciłam z lodówek masę słoików z resztkami nieokreślonych substancji, załadowałam spiżarnię nowymi słoikami ze znaną póki co zawartością, wyprałam kolejną partię szmacianych dywaników. Zorganizowałam również nielegalnie opłatek, bo nikt do kościoła się nie pofatyguje, ale od dawna nieżywa babcia w głowie krzyczy, że opłatek być musi. Dobrze, że nie krzyczy, że ten opłatek ma być legalny.
Karp i pstrągi w zamrażarce, jemioła na gwoździu w przedpokoju, gwiazdy betlejemskie zamiast bukietu na stole. Nie jestem pewna, czy kupię choinkę. Od kilku lat mam wrażenie, że wciąż ją ubieram i rozbieram. Przez cały rok znajduję pod dywanem jej szpilki. Na Sylwestra ma przyjść trochę ludzi, przy choince nie da się potańczyć, zajmuje pól salonu (saloniku?). Być może czubek pewnej sosny z ogródka w wielkim wazonie posłuży za choinkę. Się zobaczy.
Zmiatam puścić kolejne pranie, trzeba przede wszystkim przygotować łóżko dla Alicji, bo co jak co, ale na święta musć teściowa musi być!
Ma ktoś z czytelników dobry przepis na przepalankę? Dziadek nazywał to krupnikiem, ale w składzie była kawa, karmel i korzenie - poza spirytusem rzecz jasna. proporcje mi z głowy wyleciały.