Wybuch kreatywności

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

Lek na migrenę, który na ulotce straszył naprawdę poważnymi objawami ubocznymi oprócz lekkiego kręcenia się w głowie i natychmiastowego zniesienia mdłości dał mi niespotykanie dobry humor, tolerancję na wybryki bliźnich, no po prostu I've got high. Czyli po ludzku mówiąc chodzę na pogodnym, leciutkim rauszu. Pani neurolog powiedziała, że są doniesienia o takich skutkach, ale że ona się z tym jeszcze nie spotkała. I dała mi tego furę na następne dwa miesiące. Przede mną dwa miesiące mentalnego raju! Stanu legalnego haju! Myśli wybiegły z codziennego kołowrotka i ruszyłam na podbój własnych szuflad i schowków. 

Planowałam od jakiegoś czasu zrobić sobie sukienkę oversize, bez pasowanej talii. Dużą u góry, coraz węższą do kolan, z wąskimi rękawami. Taką, co schowa wszystko do schowania i nie zasłoni tego, co jeszcze należy pokazywać. Z lumpeksu przyniosłam sześć pięknych dziewiczych motków nieprodukowanej już Karismy od Dropsa, to taki tweed z jagnięcej wełny i angorki. Śliczny, ale na kieckę za mało. I w trochę nie moim kolorze wypełzłej wsypy. Przeszukałam zatem schowki i pudła  i najpierw planowałam ten tweed z szarą alpaką polączyć, ale Alicja tylko się skrzywiła. No i na końcu szuflady w zapomnianym worku znalazłam wełnę własnego farbowania, która solo w wyrobie wyglądała doprawdy paskudnie. A z tą Karismą wyraźnie jest jej do twarzy. Zatem bez zbędnego kombinowania zrobiłam próbkę, uprałam, rozliczyłam  i w kwadrans miałam wzór sukienki z ilością oczek do nabrania, dodania, zamknięcia, zgubienia gdzie trzeba i z rozliczonymi rzędami. Do robienia od góry w dół, bo jednak kiedy skończy się jaka wełna nie wiadomo. Pikuś.

Nabrałam prowizorycznie oczka na wysokości pachy z tyłu i zaczęłam robić w kierunku szyi do góry. Tu wyrobiłam dekolt i pojechałam wzorem pasków symetrycznie w dół. Aby tę mieszankę wełen trochę podkręcić gdzieniegdzie dodałam po pasku wełny z lureksem - oczywiście też lumpeksianka, choć w Bocianie też taką mają. Nie miałam żadnych oporów przed rwaniem włóczki jak zaczynałam inny kolor. Potraktowałam ją jak mulinę w hafcie, kreatywnie.

Która strona ma być prawa a która lewa?

Decyzja podjęta, na prawej stronie tweed jest robiony ściegiem pończoszniczym, a kolor lewymi oczkami.

Na zdjęciu właśnie nabieram na drut oczka z prowizorycznego  nabrania na łańcuszek, teraz kiecka jest już robiona w dół. Co jakiś czas w trakcie pracy trzeba to będzie lekko uprasować, aby skończyć robotę na czas. Nie chcę mieć później rozciągniętego łacha do pięt.

Praca w takiej kolejności pozwoliła na robotę bez użycia tymczasowych żyłek, odkładania oczek i bawienia się z dzianiną, z której z każdej strony coś wisi i przeszkadza i grozi spadnięciem.
Nie będzie tu ani jednego szwu. Jak starczy wełen to do prosto wykończonego dekoltu dorobię sobie ekstra ogromny golfo - kaptur, chowany w dekolt .
Kubuś, który chyba zmieni płeć dostał na gwiazdkę furę butów, bieliznę i okulary. Akcesoria od polskiej lalki We Girls pasują do niego doskonale. Muszę mu tożsamość wymyślić. I obszyć go, ale to po sukience.

Bardzo lubię lalki z krótkimi włosami, a ponieważ dziewczynki i producenci ich nie lubią, nie jest łatwo taką dopaść. Kubuś wygląda jak moja córeczka kiedy była mała, nie ma tylko perkatego noska i niebieskich oczu.