Już za chwileczkę, już za momencik...

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

No i proszę, jest wigilia a do roboty zostało... odkurzyć bardzo z grubsza i bardzo z wierzchu, tam, gdzie się nasypało przy robocie i gdzie kosmate obywatelki zostawiają kłaczki i kudełki.
Pomiędzy gotowaniem i sprzątaniem udało się na czas wykonać małe a niezbędne dziergadła.
Dziecina zażyczyła sobie kolejnego kominka na głowę, ale takiego, który da się dwa razy na szyi zamotać. Mówisz i masz:

Przy okazji sobie kolejną sweet focię strzeliłam. Wełna 100% wprost z lumpeksu. Pierwotnie była w kolorze błękitu majtkowego, zatem potraktowałam ją w swoim czasie farbkami Kakadu i jest do przyjęcia. Wzór darmowy z Ravelry, niejaki Boomslang. Żadna filozofia, 220 oczek na okrągłym drucie i przerabiamy 6 rzędów prawymi, 6 rzędów lewymi co najmniej 7 razy. Kilka filmów i gotowe.

Bratowa jest wielbicielką mitenek i barwy zielonej. Zatem skarpetkowa włóczka z tego samego źródełka, wzorek darmowy z tego samego miejsca co poprzednio i voila:

Teściowa jest wielbicielką szlachetnej bieli. Jej zdaniem czapka ma być biała. Tym razem wzór pochodzi z ostatniego Intervawe Knits (wersja na iPada kosztuje tyle co Sandra w kiosku). Za to wełna - doskonała zresztą i nowa w motku znów lumpeksowa. Tyle, że dwa potrzebne motki były  nie całkiem w tym samym kolorze. Niby oba w  bieli ecru, ale każda biel inna. Zatem robiłam z dwóch kłębków na zmianę, jedna runda bielszą, druga runda ciemniejszą.  Efekt znakomity.

No i trzeba to wszystko było popakować. Nie znoszę papierowych torebek na prezenty. Nie chce mi się ich szukać po sklepach. Są jednorazowego użycia, nie da się w nie nawet psiej kupy z trawnika zebrać. Do niczego się poza wyrzuceniem do śmieci nie nadają.
Ale od czego domowe archiwum szmatek i tasiemek? Tasiemki są jeszcze po babci, jak chodziłam do przedszkola, to mi takimi pasmanteriami ( w języku babci pasmanteria to nie sklep, a właśnie ozdobna tasiemka :-)) dekorowała stroje balowe. Worek tych pasmanterii był babcinym skarbem.
Worki ze szmatek powstały szybciej, niż bym dotarła do najbliższego marketu z papierowym śmieciem. Jak się łeb karpiowy z włoszczyzną, płetwami i kręgosłupem na galaretę gotowały.

Życzę wszystkim czytelnikom świąt bardzo przyjemnych: z ulubionymi potrawami i napojami, bez scysji i tarć, a w workach pod choinką niech będą rzeczy, które sprawią Wam prawdziwą frajdę.
A o północy posłuchajcie, co Wam powiedzą zwierzęta.