Bez tytułu

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

W zeszłym tygodniu Kretka poszła pod nóż chirurga. Tłuszczak pod pachą tak się rozrósł, że zamiast prosto dreptać przy każdym kroku wykonywała łapą duży łuk.
Guzki były już wcześniej zdiagnozowane biopsją cienkoigłową i na razie wygląda na to, że piesek goi się bezproblemowo. Tyle, że do tej pory zawsze po 10 dniach od zabiegu następował odczyn na rozpuszczalne szwy wewnętrzne. A po pierwszych zwiastunach było sześć albo osiem tygodni paskudnych ropni aż wszystkie sznurki i nitki z psa same nie wylazły. Zobaczymy. Chora na chorą nie wygląda, po operacji byczyła się jeden dzień a potem z właściwą sobie gracją zapytała, czemuż to zawiesiłam porządek dnia i zamiast spaceru pięciokilometrowego raptem aby osiedle obchodzimy w kółko i to na smyczy.
W piątek wyjmą psu żyłki nylonowe i trzeba będzie gada ponownie wykąpać. Brudzą się teraz psy strasznie, kurzu jest masa, susza, trawy nie ma, a te turlają się zapamiętale.

Szycie sukienki okazało się niełatwe. Jakby burdowe wykroje do mnie już nie pasują. Bojąc się zniszczyć jedwab wyjęłam z archiwum satynę bawełnianą i tak dla sportu i dla wprawy popełniłam to:

Wykrój trzeba było mocno modyfikować, ale rzecz nadaje się do noszenia pod warunkiem, że kupię sobie stanik bardotkę. Czy ktoś wie, czy w rozmiarze 80 E coś takiego jest dostępne? To karo jest tak głębokie, że moje staniki wyłażą mi dekoltem. Wolałabym nie robić na bliźnich wrażenia bielizną na wierzchu.
Z maszyną poważnie porozmawiałam i właściwie zamek, odszycia i wykończenie wyglądają "jak ze sklepu". Z niewiadomych jednak przyczyn Lily rwie górną nitkę gdy używam szerokich ściegów. Nawet płytkę ściegową dremelkiem wyszlifowałam przeczytawszy, że to może być przyczyną. Stebnówkę wykonuje nienagannie. Może mam jakieś felerne igły.
Teraz, wiedząc już gdzie wdać, gdzie podciąć i gdzie skrócić mogę brać się za suknię paradną właściwą. Sfotografowałam wyrób na sztaludze, bo nie mam statywu, połamałam biedaka ostatnio, a Pan Mąż jest tak spanikowany (termin kolokwium już za tydzień), że nie dam mu do rąk urządzenia precyzyjnego. Ze mną w środku sukienka wygląda dobrze. Zwłaszcza z wysokimi obcasami. Niemniej bez właściwego stanika do prezentacji się nie nadaje.

Nie mam nastroju do pisania. Wczoraj odbył się pogrzeb męża mojej kuzynki. Maciek był kochanym człowiekiem. Nie byłam jeszcze na żadnym innym pogrzebie, gdzie wszyscy - naprawdę wszyscy żałobnicy - płakali by tak rzewnymi łzami nie zwracając uwagi na makijaże i posiadanie lub nieposiadanie chusteczek do nosa. Ludzie sobie po prostu chusteczki podawali.
Moja kuzynka była z mężem bardzo szczęśliwa przez ponad 25 lat. Odszedł  nagle i za wcześnie, osierocił żonę syna i dwóch synów kuzynki z pierwszego małżeństwa, swoją teściową, szwagierkę i ... pierwszego męża kuzynki. Tam po drugiej stronie chyba mają po kokardkę awanturników, grzeszników i innych takich, bo dlaczego zabierają stąd takich fajnych, dobrych spokojnych i ładnych ludzi? Takich ludzi, co chyba osobiście u św. Józefa pobierali lekcje życia rodzinnego.
Odwykłam od obcowania z dużą rodziną i nieodmiennie zadziwiło mnie, że taka okoliczność jak nagła śmierć najlepszego człowieka pod słońcem może jednakowoż wywołać fochy i dąsy. Iksińska, szybko powinnam wziąć u Ciebie parę lekcji .