Gorset II

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

Do wyjść mniej bulreskowych niż impreza sylwestrowa sprawiłam sobie stateczny, czarny gorset underbust, czyli nie zakrywający biustu. Nosi się do niego zwykły stanik, a granica gorsetu jest pod ubraniem mniej widoczna. No i co najważniejsze, daje się go nosić pod wierzchnim ubraniem (choć moda zaleca noszenie na wierzchu, ale jak mawiała teściowa nr 1, nie wiem, nie wiem...)

Sukienki, których od dawna unikałam nagle znów pasują i wyglądają bajecznie! Podobnie jak spodnie, bluzki, T-shirty a nawet futro. Bo noszony przed sobą brzuch niestety kasuje wszelkie uroki sylwetki. Nawet ładnych nóg znad brzucha nie widać. Ani uśmiechu.

A lekkie przewężenie w talii ze wszystkich stron niezależnie od rozmiaru kobiety natychmiast dodaje powabu i wdzięku. Nie wspominając o biuście, który w czymś takim wraca do wyjściowej pozycji. A jak się siądzie na krześle, to dopiero jest na co patrzeć. Publiczności nienawykłej do takich widoków trochę opadają szczęki.

I żeby nie było, wcale nie trzeba się w tym sznurować aż oczy na wierzch wychodzą - wprost przeciwnie: tylko tyle, by w talii utworzyło się lekkie, naturalne przewężenie. I starczy.

Gorset jest wymagającym strojem, przynajmniej jeśli chodzi o bieliznę. Już wspominałam, że nie da się spod niego nic wyciągnąć po zesznurowaniu. Nie wolno go również prać, ma w środku stalowe, rdzewne fiszbiny. Na przełomie XIX i XX wieku gorsety powszechnie noszono, więc sięgnęłam do fachowej literatury opisującej co i jak się z tym nosiło.

Pod gorset obowiązkowo trzeba nałożyć koszulkę, niech ona wchłania pot i brud. Zamiast szyć batystowe koszuliny można w tym celu obciąć ramiączka od trykotowej koszulki. Ważne, żeby między gorsetem a ciałem była warstwa dzianiny lub tkaniny. Majtki w dawnych czasach miały niezeszyte razem nogawki, zatem nie trzeba było ich zdejmować w toalecie. Już wiem dlaczego! Zwłaszcza, że wtedy na tych majtkach jeszcze tiurniura była przyczepiona. Z takiego pancerza nie sposób się było w wygódce uwolnić.

Na gorset dawniej nakładano tzw stanik, czyli bluzeczkę bez rękawów separującą gorset od bluzki lub sukni. Taki stanik krył brzeg gorsetu przed wzrokiem innych ludzi, ukrywał jego wiązania i powodował, że nawet pod cienką bluzką nie było gorsetu widać.

Trochę się martwiłam, czy kokardka z gorseciarskiego sznura nie będzie widoczna pod tą dżersejową sukienką, ale niepotrzebnie. Majtki obciskające, same w sobie bezużyteczne, akurat schować kokardkę potrafią znakomicie.

Nie mówię, ze codziennie, ale na wyjścia bardziej oficjalne będę tego używać - strasznie mi się to podoba. A konkretnie podoba mi się efekt nałożonego gorsetu.

Już rozumiem, czemu niektóre czynności, takie jak bieganie i włażenie na drzewa były dla dziewcząt nieosiągalne. To znaczy były osiągalne, ale tylko do czasu nałożenia gorsetu. W tym się po prostu nie da ani biegać, ani wdrapywać na cokolwiek, ani zgarbić, ani skręcić w obertelek na fotelu. Ani schylić za mocno, ani nawet nie przychodzi łatwo nałożenie na siebie rajstop. Zaczynając zakładać gorset rajstopy dobrze mieć strategicznie naciągnięte do kolan na obu nogach. Buty dobrze mieć wsuwane, a kozaki ktoś powinien pomóc nałożyć. Wiem zatem również, po co była potrzebna panna służąca do ubierania się!