Straszna niesprawiedliwość, no mizoginia po prostu

Od samjutkiej pracy zgłupiał pan Ignacy

Rzecz miała miejsce już jakiś czas temu, ale sobie musiałam w głowie ułożyć to i owo.

Wybrałyśmy się z koleżanką do Marksa &Spencera na wyprzedaż (jak jeszcze była).  Dla mnie przyszła pora na coroczne portki w dziale Per Una, za normalna i regularną cenę - bo mój rozmiar do wyprzedaży nigdy nie dotrwa, koleżanka zaś chciała nabyć spodnie z wyprzedaży, bo ma rozsądniejszy rozmiar niż ja. Przy tej okazji byłyśmy otwarte na jakieś miłe, ciepłe, wyprzedażowe kąski.
Złapałam moje spodnie tuż przy wejściu, nie było nad czym dumać i pobiegłyśmy do działu damskiego. Na stojakach z kartką SALE zostały malutkie sukienki, maleńkie bluzeczki i zupełnie maciupeńkie, za to kompletnie plastikowe żakieciki. Za to ceny odbiegały znacznie od obiecywanych dawniej -70%. Wcale nie były takie umiarkowane. Już na spokojnie zwiedziłyśmy sobie całe damskie piętro z ciuchami na nowy sezon.
Obejrzałyśmy bardzo dużo poliestrowych sukni, spódnic i żakietów w sam raz dla panienki z okienka w banku albo kierowniczki zmiany w Mc Donald's. Niektóre były nawet nieźle uszyte, ale ten poliester... Wszystko co bawełniane (poza spodniami na szczęście) miało identyczną i mało zachęcającą cenę. Koleżanka złapała ulubione staniki bez drutów i odważnie udałyśmy się piętro wyżej, do działu męskiego.
Na męskich stojakach z napisem SALE natychmiast wypatrzyłam piękny pulower ze wzorem argyl w ulubionych błękitach, czerni i szarości z kapką ciemnej wiśni, poezja z jagnięcej wełny za 50 złociszy - trafił do kosza ze spodnimi do przymiarki. Koleżanka w tymże miejscu znalazła dwie pary męskich spodni z absolutnie najprzytulniejszego materiału bawełnianego, jakiego kiedykolwiek dotykałyśmy i w jej rozmiarze. Po 35 złotych. Gdybyśmy nie przyszły na wyprz tak późno, to mogłaby kupić te spodnie w pięciu kolorach bardzo miłych co najmniej. Na damskim piętrze ciuchy nigdy nie są tak mocno przeceniane.
A potem obejrzałyśmy sobie resztę tego męskiego piętra.
I okazało się, że marynarki są tu uszyte z wełny, nawet z tweedu wełnianego i kosztują mniej niż te cholerne plastikowe żakieciki. Przynajmniej po wyprzedaży. Ceny regularne wydają się od czapy, ale po przecenie są bardziej niż przyjazne. Pan Mąż ma kilka takich marynarek i planuje z wyprzedzeniem polowania na wyprzedażach na następne. Spodnie mają sprytne wstawki umożliwiające obżeranie się do rozpuku a wcale z zewnątrz niewidoczne, swetry są z wełny i bawełny, a buty ze skóry. Za brak wszystkiemu - co oczywiste - wcięcia w talii.
I coś, co na mnie wlezie nie mieści się na prawym krańcu tabeli rozmiarów i wieszaka. Męskie rozmiary są większe.
Nie zamierzam od dziś biegać w męskich butach i męskich marynarkach, ale poczułam wyraźnie nierówne traktowanie.
Poszłyśmy z naszymi spodniami i swetrami do przymierzalni. Chudy, młody i pryszczaty sprzedawca nie chciał nas do przymierzalni wpuścić, ale byłyśmy nieprzejednane. Młodzian powtarzał z naciskiem, że to są MĘSKIE rzeczy. W końcu warknęłam, że to nie toaleta tylko przymierzalnia, a koleżanka dodała, że chyba sobie o tym genderze słynnym poczyta, bo to fascynująco wygląda.
Sprzedawca nie chciał mi powiedzieć, czy lepiej mi w argylu M czy L. Powtarzał jak nakręcony, że to MĘSKI sweter, sprzedawczyni zaś dodała, że jej ten wzór nigdy się nie podobał.

Mam dwie pary damskich spodni i argyl w serek w męskim rozmiarze L. Bardzo mi odpowiadają. Koleżanka ma dwie pary męskich spodni pasujących na nią w miejscu, w którym aktualnie modne spodnie damskie zupełnie jej nie ogarniają, ma poza tym piękny tweedowy sweter z wełny, staniki bez drutów i dobry humor. A o genderze faktycznie powinna poczytać.
Po powrocie do domu ustaliłam z pomocą wujka Google, że M&S w Polsce najfajniejszych ciuchów damskich po prostu nie prowadzi. Wyrobów z kaszmiru nie ma u nas wcale. Ale i nic dziwnego, ile kosztował by kardigan, który w UK kosztuje ponad 100 funtów?

A druga niemiła niespodzianka to zniknięcie z polskich galerii sklepów Wallis. Jedynych sklepów z naprawdę kolorowymi sukienkami w moim rozmiarze.

Wróciwszy do domu pobuszowałam na półkach Pana Męża. I nie wydając ani grosza więcej weszłam w posiadanie kilku bardzo ciekawych sztuk odzieży.